احسان وریاندی ته پدې نړۍ اوسیږې نه بلکې لدې نړۍ تیرېږې. د اوسیدو ځای دې بل دی. کله چې خدای ووایي: " هر څۀ مې ستا لپاره پیدا کړي." او تۀ ووایې: "هر څۀ مې ستا لپاره پرېښي." دې ته مينه واي نردبان میخواست یا اندیشه ی دینار داشت نفعِ خود می دید تنها، هر که با ما کار داشت گر لباسِ پاره می بینی تنم از فقر نیست آستینم را بریدم بس که در خود مار داشت