زه دی خړ مزاز ته راسم ما په هرڅه کې غفلت کړی دی خو ستا مینه کې خدای هم ګواه دی چې غافل نه وم سستي مې نه وه زه دی خړ مزاز ته راسم چې کله ستا سترګو را هست کړمه نیستي مې لاړه تر هغې پورې چې ته ولاړلې، نیستي مې نه وه زه دی خړ مزاز ته راسم خدای که مې جام، ساقي ، شراب او میخانه پېژندل ساده ګودر وم، په دا رنګ می پرستي مې نه وه زه دی خړ مزاز ته راسم