كلمات راځم په دغه لاره
راځم په دغه لاره
په لاره تلم
ګل مې پیدا کړ
پردی وطن ده ګل
به چاته ورکومه
ډېر وخت وشو چې نښکاري بیخې ده نادرکه
بیخې ده رانه ورکه
مکتبئ بلا وهلې
ښایسته نازکي ګوتې
دي قلم سره جوړیږي
اوښان دي درنه پاتي
شه کوچۍ بلا وهلې
کتاب مې د لیلا او د
مجنون ورته تمام کړ
خو بیا هم پوهه نشوه په یارئ بلا وهلې
جانانه چې یا موږ پرې
دا نوم د ملا نه وای
یا دا د خلقي لور نه وائ
خلقی بلا وهلې
چې په ژوند مې ګرځوله لمن داغ داغ
څه پروا که مې نصیب
شی کفن داغ داغ
او تصویر د یار پکې ښکاره سي
د تصور ښیښه چې زړه ته ونیسمه