سرود دی وطن نغمه خوان دی زه چې کله هم د لاشعور په اسمانونو کې د ميني پرکشش لفظ تکراروم نو زما د تخيل په نړۍ کې ستا د رخسار وږمې خورې شي هو ته د محبت مجسم انځور يې معلومېږی چې مې خیر د زړګي نشته نن په ما چې مهربانه غوندې ښکاري دلته شته دي د مجن ون د پښو خاپونه دا صحرا راته ودان ه غوندې ښکاري مشغولا لره يې راشه د یار خیاله زړه مې ستړى او ستومان ه غوندې ښکاري ستا دیدن ځکه د سر په قېمت اخلم دا سودا راته ارزان ه غوندې ښکاري