په زړه باندی می اوری خوږ جانان رسول الله هی سترګی می سر ی وینی ترڅاڅی ما ټوله شپه له غم ه ستا ژړلی دینه څنګه یې زه درنه واده کړم، مور ته دي وایه چې بنګړي درواچوینه نور خـو په مینه محبت با ندې زه نه پوهېږم که ګرانښت جرم شي په تا پیره هغه توری مــ ـی اوس ن لګـــی پیره اوس په شنو سترګو مئین یمه به جهنم ته ځمه