لکه ماشوم سلګونیولی شېخ یې څاري د پله نښې، ما ی ې کور لیدلی دی ده کتلي د عشق توري، ما یې زور لیدلی دی پښتنې په کتو ندي، ګرا نې زما ابۍ ویل ورور یې ګوره خو ر یې غواړه، ما یې ورور لیدلی دی ورځ، منبر عتاب او وعظ، شپ ه بدنام بازار د حسن سپین پګړی مې په سیا سرو کې سرتور لیدلی دی وخت یو ملنګ ورته وویل: “زویه! ته د س رو زرو خز انه لرې، خو نه ی ې کاروې.” سړی حیران ش او ویې ویل: – “زه کومه خزانه لرم؟