د بچو په حق کی پخوا به د ملګرتیا لپاره، یوازې دوه ګوت ې سره یو ځ ای کول کافي وو… نن که څه هم خلک یو بل ته غاړې ورکوي، خو زړونه ی ې له ریا او منافقت ډک دي ځینې وخت ستړی شي له ژونده سړی کله مې دې حد ت ه را ورسوي چې هیڅ بیان د ه غه حال نشمه له ډیره درده کړم خ اموشه چیغې د اوښکو ډنډ د زړه دننه جوړ کم او داسې ووایم په وچه مرۍ نور به له ستړو هیل و لاس واخلمه نور به له ستړو هیلو لاس واخلمه!