Anlasanat Çok tatsız, sıkıcı bir günün sonuydu Müzmin bir kentli kadın bunalımıydı Her şey aynı, sanki fotokopi derken Kalbim Pera’da vuruldu Ben o an aktım sana Tekinsiz caddelerde Geceyi gündüze kattım Art arda ışıklandı parklar Meydanlar aydınlandı Ağzına dolanayım Sevda yeniden ayaklandı Sen öyle süssüz, çabasız ve adsız Kendinleyken saplandın ruhuma Bütün kalbimle minnettarım şansıma Yanıyorum anlasana Ölüyorum anlasana Beni bu yasaktan, uzaktan Çekip alsana