ټوله شپه ویښ یم تر سهاره پۀ خولګۍ هېڅ ویلی نۀ شم پټ پۀ اشنا پسې رن ځور لۀ غمه یمه چې په ژوند مې ګرځوله لمن داغ داغ څه پروا که مې نصیب شی کفن داغ داغ په مرګ دې نه مر ي جانان خوږ دی په رنځ دې پر یوځي چې پوښتن ې له یې ورځمه او تصویر د یار پ کې ښکاره سي د تصور ښیښه چې ز ړه ته ونیسمه