خدایه ماته سر ور ولی رسوالله راځي. تاوس په مایوسی ورته وویل: زه ښایسته یم، خو آزاد نه یم، زه له ځان سره فکر کوم؛ کاشکي زه خدایه ماته سر ور ولی رسوالله د کارغه په څېر تور وای، خو آزاد وای، په ځنګلونو خدایه ماته سر ور ولی رسوالله او شنو ځایونو کي ګرځېدلای. ته څومره خوشبخته يې، نه دي څوک قفس خدایه ماته سر ور ولی رسوالله کي اچوي او نه خلک ستا ښکار کوي