ستا یادونه دی ارمان بیا مو هم زړه تنګو ن را کم نشولو د ژوند له دومر ه امکاناتو سره چیرته ارام له م ونږه غم نشولو منم چې ژوند د زغم په زور کیږي خو ځینې وخت ستړی شي له ژونده سړی کله مې دې حد ته را ورسوي چې هیڅ بیان د هغه حال نشمه له ډیره درده کړم خاموشه چیغې د اوښکو ډنډ د ز ړه دننه جوړ کم او داسې و وایم په وچه مرۍ نور به له ستړو هیلو لاس واخلمه نور به له ستړو هیلو لاس واخلمه