ضمیرونه مړه پراته دی په سینوکی او تاته بله هېڅ لاره نه وي پاتې، پرته له دې چې، ته یواځې او یواځې د هغې عزت وکړې ضمیرونه مړه پراته دی په سینوکی ستا په شتون کې هم، هر څه خراب وو؛ خو خیر.. نن سبا خو ته هم نه ېې یو وخت وو چې یوازېتوب د غم لامل و.. خو اوس په ګڼه ګوڼه کې خفه یم. ضمیرونه مړه پراته دی په سینوکی خدای خبر چې په څه عذاب ګرفتار یم.. هر چا ته وایم "خوشحاله اوسې"، خو خپله خفه او غمجن یم