زړګی به صبر کم بیا به د یار کلي ته نه ځم په خندا لاړشم په ژړا بیرته راځمه پر زړه دې څه دی راته وایه خمارو سترګو دې ګیلې راوړي دینه. ماته د بل چا صفت مکړه بغیر له تا مې ټولي خویندې دي مئېنه راټول مي ښايستونه د څلور کونجه دنیا کړي زما د خړ پشتون پکي مثال نشته سړيه پټ به دزړه دردونه تیر کړم بی درده یارته به و نه وایم حالونه