رڼاده رڼا ده دعلم ډیوه نه مې ديـدن شي نه مې صبر په غم لړلي يارانې ستړی دې ڪړمه اره سترګي دي دویم افغانستان دی چانه ځان او چانه زړه پکی ورکیږی د چا د زړه نه څوک خبر د د تشې خولې خندا خو هر سړی کوینه دومره زما کیسه کې نه یې په زړه ټګمنه زه د ډیر ښه پیژنمه