په سترګو به خکلو کم تا سره ناست ومه خو ته نه وې څنکه چې وې هغسې ښه نه وې لکه د لمر واړنګې را وختلې خو مازدیګر مې چې کاته نه وې ویل یې زه په ص داقت چلیږم خو دا خب رې یې له زړه نه وې زه د چا د ماتې انتقام ن ه يم، زه يو انسان يم.. هغه څوک چې تا ی ې له صداقت څخه ناوړه ګټه پورته کړه. زه ستا د تېر ژو ند لپاره کفاره نه ورکوم، او نه ستا د پټو زخمونو درمان یم. که غيرت دې او س راپاڅېدلی وي، نو ځان ته ووايه: “ولې تا د محبت په نامه خلک وسوزول او بيا دې ګيله ه م له هغوی وکړه