مبارک مو شه حاجیانو په انګور ناستې بلبلې ولې شور کړې ژوند خو نوم د ستوماني ده پکې پایه مبارک مو شه حاجیانو سرګردانه ارواح کوم مخ ته تکیه کړم ماسره زما روانې سایې وایه مبارک مو شه حاجیانو مات ګیلاس د مېخانې یم زما ربه په ممبر او میکدو کې مې ازمایه موږه د خپلو زولنو خاموشي نه شو لېدای زموږ پرې څه چې ویده خلک له خوبو نه وځي د زمانې له رویې به درته څه ووایم څوک چې زر نه لري کړ اوه له سړو نه وځي