دقندهار پهلاوانان زړه مې مات دی، محبت مې هم بدنامه ژونده، هسې تېـروم دې له ناکامه دقندهار پهلاوانان اخ، زاړه زخــم مې نوې څړیکې وکړې مازیګر دې يو چا نوم واخيست ناپامـه دقندهار پهلاوانان تنهــايي مې دغه حد ته رسېــــدلې له خپل ځانه مې غېږ تاو کړه تور ماښامه