تل رحمتونه چې بې حسه شم ورکېږم چې احساس لرم سوځېږم تل رحمتونه نه طاقت شته د سکون او نه همت د اضطراب نه دې محسوس کړم نه دې و پېژندم قســم دي يـــــــاره خـــرابــــېږم درنه تل رحمتونه خفـــــــګان غصه او بيا ناروغه وجود لاس رانه تاو کړه ګني لـــوېــــږم درنه د لاس د جنڰ دې نه يم ياره د سترګو جنګ ڪې به دي پاتې راولومه