د بیوسی ده لاسه نوري ښېرې به درته نه کړم دومره خفه شې لکه ﺯه چي څومره يمه شراب راسره نشته تش جامونه می ساتلی دی ته خو بی وفا شوی ستا یادونه می ساتلی دی نه به چرسی ده چرسو واوړي نه به عاشق د معشوقې واخلي لاسونه خدایه زما جانان زما کړی که زما نشی بیا دی توری خاوری شینه لالیه ما د ځان سره کړه زه دی په مټ لکه بیرغ ولاره یمه