كلمات ده مینی فلسفه
ده مینی فلسفه
په ځوانی مه نازیږه ګرانه
ځوانی دژمي مازدیګر دی تیر به سینه
حسن دیوڅه وخت تماشه ده
وفا دټول عمرکیسه ده
جانان مي ستورى د اسمان دى
نه ورختى شم نه
می زړه صبر كوینه
هغه به راشی خو یو څوک
به ورته داسي وايي
ناوخته راغلې جنازه
د لیونۍ شوې د
د غمازانو به څه زور وي
د لالي خپله
خوښه نده نراځینه
د عشق لیونتوب وو انتها وه خو ته نه وې
خبره داسې وه چې
داسې نه وه لکه اوس
خبره وه که هر څومره
رسوا وه خو ته نه وې
جامونه مې د در
د په هره څړیکه اړول
په منمه نه پوهېدمه چې
ګنا وه خو ته نه وې
زندۍ مې څو څو ځله ځان
ته جوړه کړه خو بیا
مورکۍ را یادیده ګني
څه سا وه خو ته نه وې
مینوال ځان سره کړي
ناروا وه خو ته نه وې
بې وسه وو دونیا ورته
بلا وه خو ته نه وې