د بیلتون ورځی دی یو وخت و چې ژوند دومره خوږ، بډای او ل ه خوشالیو ډک و، لک ه یو ښکلی خوب. دا خوږوالی، دا ښ کلا، لا هم ستا پ ه زړه کې ژوندی ده؛ یوازې لږ ژور وګور ه، بیا به یې ومومې. حقیقت دا دی چې، ژوند د ډیرې کمې په امکان روان دی او زه غوا ړم خپلو هیلو ت ه سل فیصده ورسېږم.