سله می ځوانی بریاد وی زلفی می ټینګی لاس کی نیسه د بد نصیبو یاری تل ده لاسه ځینه ته خانده خانده ستا مزې دي ما دې ازل برخې سپېرې راغلي دينه په تا مې غم کله پیرزو ده بی غمه یاره ښیرې خپل ځانته کومه ته به مې کله کله ياد کړې زه دې په زړه پورې ګنډلی ګرځومه ټیکري مې نښه د پښتو ده که سر مې ځي ټیکري به نه لري کومه په جنازه کی مې شریک شه چی د لحد مړې پیغور نراکوینه ده لیونو سترګو خاوندی لیونی سترګی دی په ما اور لګوینه بيا دې جانانه سترګې سرې دي د کور ظالمو درته څه ويلي دينه