هغه سنګه ساعت وه ډېرو دروازو ته حمزه لاړو خو ناکامه شو خیر ورته چا ور نکړو د ستا د دروازې نه پس ځیني وختونه، انسان دومره ستړی شي، چې مازغه ېې نور کار پرېږدي.. ژبه یې ګونګه شي، او د ویلو لپاره هېڅ هم ورسره نه وي ما سوځوي، ته یې په سیوري کې ېې ماته اور بل، تاته اوربل ښکاري