په مخ ده پاک حابیب چې نه دې نازوم نزاکتونه دې برهم شي ویل مې درته نه چې ډېر ساده یمه لالیه په مخ ده پاک حابیب څه تا دي د ململ جامې اغوستي ستمګره څه زه لکه د مست باران شېبه یمه لالیه په مخ ده پاک حابیب مینان په خپله نه مري، بلکه د هغه چا په لاس وژل کیږي