غرونه دشتي ژاړی په تورو غرو رانه پناه يي ورکه لاليه ستا به څوک راوړي خالونه غرونه دشتي ژاړی لالیه ولې رانه ټول شوې ما دې قدم ته ځان شینده په وطنونه غرونه دشتي ژاړی په جګو غرو دې کاروان تېر کړو به زړه ظالمه یاره نه دې یادېدمه غرونه دشتي ژاړی چې رانه تلو پروا مى نه وه چى په کلا پناه کیدو وژړېدمه