كلمات داحسین ګل

داحسین ګل
ملا صیب ته خپـل زوی وویل چې:
بـابـا! د جنت یـو موټی خاوره
به درکړم خو ما به ښکلوې؛
ملا صیب موسکی شو
ورته ویې ویل چې سمه ده
داحسین ګل
زوی یې خپله وړوکې لپه خاوره د
پلار په لمن کې واچوله، خو پلار
پـه مخ څپـېړه ورکړه
چې دا دې څه وکــړل