ته یی مسافر حیف دی، ولې ړندوو خپلې ډېوې د خپل مالت ولې پلورو د بلاوو په لښکرو آینې ته یی مسافر په نغمو، نغمو به ویښې کړي غافلې زمانې که خوندي شي له منتره د کوډګرو آینې ته یی مسافر جنتي رخسار یې ساتي د دوزخ وړې ډېوې زما فکر دېوانه کړي، د دلبرو آینې ته یی مسافر له جمال او له جلال یې غورځېدلې وې پردې خرڅېدلې په بازار کې ته یی مسافرپه سندرو آینې ته یی مسافر د څهرو کندې کپرې پکې ورکې عمري ژبې نه لري د وخت د زورورو آینې