كلمات واد غلبان

كان مره زمان واد غلبان
مكسور بتعالجه الأيام
قابل بنوته  ب فيونكات
قالها ممكن  قالت يا سلام

و عنيها قالتله كلام و كلام
و الضحك مابينهم  كان صباح
و حكالها و قال و قال و ارتاح
ماهو شاف ف عنيها الدنيا براح

و أتاريها أتاريها عنيها إزاز
و أتاريها أتاريها يا ناس خاينه
خانت واحد مع واد غلبان
و خانت الغلبان مع ناس تانيه

و الواد بقي خايف تاني يحب
و يجيبه سيريتها قلبه يدب
صبح المجروح ابو تعوريه
و يقول يا زمان راحت يا زمان

يمسك قلمه و يبكي ف ليلاه
فارقته و سابتله عنيها معاه
يتنهد و يقول هنساكي
يهرب علي فين من شئ جواه

و أتاريها أتاريها عنيها إزاز
و أتاريها أتاريها يا ناس خاينه
خانت واحد مع واد غلبان
و خانت الغلبان مع ناس تانيه