اب بادشاه چې مرور لهٔ تمامي رشتو شوم لاړمه قبر ته د مور کېناستم څوک دې چې په قدر نه پوهیږي. مه شکایت کوه مه وضاحت ورکوه، په دې چې ځانته ملامت نه یې هېڅ پروا یې مه د خپلې مینې په ویش پښېمان یم؛ یو له خدای او مور پرته مې نور هسې بې ځایه ضایع یو مسافر چې د تېر ژوند بار یې په شا وي ، په ډیر مشکله به مخکې ځي. د انسان اصلي څهره هغه وخت معلومیږي چې کله حاکم شي یا یې مطلب پوره شي.