څنګه دی تنها کړم یو وخت و چې ژوند دومر ه خوږ، بډای او له خ وشالیو ډک و ، لکه یو ښکلی خوب. دا خوږوالی، دا ښکلا، لا هم ستا په ز ړه کې ژوندی ده؛ یوازې لږ ژور وګ وره، بیا به یې ومومې. حقیقت دا دی چې، ژوند د ډی رې کمې فیصد ۍ په امکان روان دی او زه غ واړم خپلو هیلو ت ه سل فیصده ورسېږم.