ستاده زلفوخوشبویی راغله ستاده سترګوخماراغی مړه شې! څه د بنې زوی دې نه یم زندګۍ سخت د روغې ورځې په ارمان دې کېنولی یم ستاده زلفوخوشبویی راغله ستاده سترګوخماراغی ضده! زه پښتون یمه په سر مې خېژولی یې تخت دې رانه واخیست په ډېران دې کېنولی یم ستاده زلفوخوشبویی راغله ستاده سترګوخماراغی نه له مجبورۍ انکار کوی شم، نه د زغم ده داسې تماشې ته د جهان دې کېنولی یم