كلمات در بهار زندگی

در بهار زندگی احساس پیری می‌کنم
هرچه را تقدیر آوَرد دست‌گیری می‌کنم

دل نمی‌بندم به هرچه گر نصیب من نشد
بعد از این با آه و ناله گوشه‌گیری می‌کنم

آسمان با کَج رَوُیِ هایش مرا افسانه کرد
با تمامِ بی قراری ها صبوری می‌کنم

گرچه ما را نیست منزل پیش‌پا افتاده‌ام
میروم تا سرحد دنیا و دوری می‌کنم