كلمات زړه می مات مات دی

زړه می مات مات دی
مستو پیالو ته ضرو
رت لرمه تږی یمه
لمدو لېمو ته ضرو
رت لرمه تږی یمه
خاونده زهٔ دې پهٔ بد ن
یتو کې بې وسه کړم
د مخ خولو ته ضر
ورت لرمه تږی یمه
مفتون د هغو سرلارو شاع
رانو لهٔ ډلې و چې شعر
ونو یې د دهٔ د لارې نور
ډېر لارویان را وټوک
ول. او پهٔ همدې مسیر ی
ې د تګ زړهٔ ورک
ړ. دهٔ د وخت او حالاتو
ومنله. او یو وخت یې
شعر « مسولیت وګڼلو. »
ډېرو ملګرو یې د دهٔ د
شعرونو ترانې اورېدې،
پهٔ غرونو کې یې ازانګې
وې، هغوی ته یې ج
زبه ور کوله، او زړهٔ ی
ې پرې خوږېدهٔ. د همدې
مسولیت لپاره مفتون قلم
را اخیستی و، او چې لهٔ
داسې کیسو بهٔ خبرېدهٔ،
د تسلۍ احساس یې ک
اوهٔ، هغې تسلۍ پرې هم
دغسې نور ډېر شع
رونه ولیکل:
غسل پهٔ وینو در
کوم پهٔ تا احسان نه کوم
زما ښایسته افغ
انستانه پوروړی دې یم