كلمات اوښکی می پر ګریوان

اوښکی می پر ګریوان
خلک بوځي تر جنتونو، خلک دغسې وي
د پېغمبر د میراثونو خلک دغسې وي
اوښکی می پر ګریوان
نه انسانان شو، نه د خدای پر لاره سم روان شو
هو! د پنځه زره کلونو خلک دغسې وي
اوښکی می پر ګریوان
په نورو زړونو پاچاهي د زړه په وینو کېږي
لږ ځان ته وګورئ، د زړونو خلک دغسې وي!
اوښکی می پر ګریوان
د یو اغزي لپاره ټوله ډنډر نه‌ماتوي
چې وي مئین په ګلابونو، خلک دغسې وي
اوښکی می پر ګریوان
نه یار ته پړه وي، نه رقیب ته سترګې ټیټې نیسې
د محبت د کتابونو خلک دغسې وي
اوښکی می پر ګریوان
لکه پسونه په هر شنه پسې مخ نه‌اړوي
د پرمختللیو ملتونو خلک دغسې وي
اوښکی می پر ګریوان
ږیرې اوږدې شوې، پـ..ـګړۍ لکې په سرونو شولې
ثاقبه یاره! د وختونو خلک دغسې وي
اوښکی می پر ګریوان