ستا ده دیدار انتظار دومره دردمنی ټپی مکړه یار می تازه مرو ر شوی مړه به شمه په تا به څنګه وقت تیریږي ماته د زره له درد نه راځي خوبونه زما اشنا ته داسي وایه! بلا دې واخلم په دیدن پسي دې مرمه ټکری می نښه دپښتو ده که سر مې ځي ټکری به نه لري کومه کرکه مکوه انسان یم کبرجنه ستا نه ښه ځواني لر م خو غريبې ده