خوږ لالیه وړک یی زما د زړه ناکاره رنځه نه دې دارو شته, نه دې حال ویلي شمه. نن دې يادونه مېلمانه دي نن دې يادونه په زړه خولي را لګوينه. زه رحمان چی ڪله راغلم ټلیګرام کی هر سړی مين و بیرته ځمه خدای خو دې راوله جانانه د انتظاره لیونی درپسې سومه *ای ده پشتو سپیره رواجه* *جانانی یو وی دوی بل ته ورکوینه یار د صفت محتاجه نه دے په ګلابونو عطر چا شیندلي دینه