له اوله پشتانه یو ستا نه پرته ژوند کول راته ناشونې دی؛ ستا نه پرته چې کومې شېبې تیریږي، له اوله پشتانه یو ډېر نارامه وم، سکون مې ورک وي.. سترګې مې تل ستا د لیدو په لټه وي، او د خفګان مې هېڅ حد نه وي.. خو چې په تا مې سترګې ولګیږي، له اوله پشتانه یو نو زړه مې په ټوپونو شي؛ د ګلاب په څېر وغوړېږم.. او د خوښۍ مې انتها نه وي