كلمات ناست یم لاری څارم
ناست یم لاری څارم
ام و څه موسم و څه هوا
وه خو ته نه وې
راغلي مې په شونډو کې مُسکا
وه خو ته نه وې
له درده شروع کړي مې نڅا
وه خو ته نه وې
ولاړه تماشې ته مې دونیا
وه خو ته نه وې
وهلې مې د غرونو پ سرو
غروب ته چیغې
چې ځـوانــــــــــي وي
ارمانونه خو به وي
شوګيــــــــــرې او
فريادونه خو به وي
چې قیصه د محبت
منـــــــــــــزل ته رسي
رسوايـــــــــــــي او
تهمتونه خو به وي
د چا له قصده غاړه راکړه
بیا چې زما مخکې تا نه یادوینه
خمارو سترګو ته دې وایه
چې مې د صبر کاروان نه ایساره وینه