د یار غم زه رحمان چی ڪله راغلم ټلیګرام کی هر سړی مين و بیرته ځمه نن دې يادونه مېلمانه دي نن دې يادونه په زړه خولي را لګوين زما د زړه ناکاره رنځه نه دې دارو شته, نه دې حال ویلي شمه. یې اورم کتې نشم په ښاپېرو مې سرو کار دی و به مرمه ښه ده چې دواړه پښتانه یو زما لوپټه او ستا ببر ببر بریتونه