دا هلال د استقلال دی ټول هيواد چې پرې رنګين شو ما چې له تا نه خولګۍ وخوړه ګنلې مې خپل لالیه نه اخلي له چانه څوک په زور مچکې بیا نوي ژمنه راک وې هغه د هیرې کړلې لا مې باقي یې د پخو ا څخه څلور مچکې ورته مې وویل چې ګلې سخت بیمار یمه ویل یې ماشوم نه یې لا هم غواړې په پور مچکې چې ته به نه وې زم ا مینه به پرې ستا ماتیده ډیر وخت شیرینې ما اخیستې ستاله ورور مچکې ما به جنت احساس کولو په همدغې دنیا درده چې کله به مې واخیس تې له مور مچکې