كلمات تیرتردنیانه یی اخرت غواړی عاجبه ده
تیرتردنیانه یی اخرت غواړی عاجبه ده
دهٔ را ته کړل: « زهٔ وړوکی
وم چې مهاجر شوم
انقلاب مې ولید، ماشوم بهٔ څهٔ
غوښتنې لري، څهٔ بهٔ و
ايي؟ حالاتو لا هغه وخت
زما پهٔ خولهٔ لاس ایښی
و. او لهٔ هغهٔ وخته مې پهٔ
حالاتو پټ فکر کړی د
ی، د ننه یې سزلی یم،
زړهٔ مې خوړلی دی. پهٔ
همدې حالاتو کې ځوان شو
م، سړی شوم… پهٔ فکر
کې مې دا عنوان ژور پر
وت دی، نهٔ ځي. کله،
کله د خپل زړهٔ ومنم، د م
ینې، عشق، ژوند… د
یوې بلې موضوع لمن ونیس
م، خو لهٔ ګوتو مې و
ښوېیږي، خیال ح
ماسي شعر را کړي. »
مفتون کله، کله شعر ته مور
چې پهٔ نظر هم کتلي
دی، لکه مسولیت یې چې ګڼي
، د لفظونو ګوزارونه
یې کړي دي، خو دی
و. سندریز پوست
زړهٔ یې لرلو، د مینې شوخې
ترانې یې زده وې، خ
و چې وخت پر اغزن
و لارو بوت، د یو بل م
احول مېلمه شو. د همغهٔ
ماحول انځور ګر شو
. لهٔ بې وسۍ یې د خپلو کیفیتو
نو او خیالونو اظهار
هم و نکړ، خو دومر
ه ګیله یې زده وه چې: