اځی کړو جوړافغانستان راځی په گډومو وطن در نه غونډ بهٔ لوګی شوای وای جانانه خوی لرم د سپیلن ي خو بې وسي ده د پردي وطن پ ردۍ سپورې خبرې دا مې کله زړهٔ من ي خو بې وسي ده خو بیرته پهٔ دې ډاډه و چې همدې ترخو، یې شعر خوږ کړ: سپرلیه ستا پهٔ هجر کې ر نګین زما غزل شو د تریخ خزان پهٔ غېږه کې شیرین زما غزل شو مفتونه چې وخت کله زهر جن خاطرات را کړل نو پس لهٔ هغې خوږ لک ه ګبین زما غزل شو کله، کله یې داسې باغي لهج ه را وړې، چې یوا زې شاعر یې ویلی شي: