دردونه د فراق ته مې یو ځل بیا په خوب کې ولیدلې، او دا ځل مې لا په مینه، ټینګه غېږ کې ونیول ځکه پوهېدم چې، که راویښ شم، ته به لکه د سیورې له ما لاړه شې، او بیا به دې یوازې یا دونه پاتې وي یو وخت و چې ژوند د ومره خوږ، بډای او له خوشالیو ډک و، لکه یو ښکلی خوب. دا خوږوالی، دا ښ کلا، لا هم ست ا په زړه کې ژوندی ده؛ یوازې لږ ژور و ګوره، بیا به یې ومومې.