بیوفا لاړی ګرځوي دې کورنۍ په ډاکټرانو ناروغي دې ورځ په ورځ پسې زیاتېږي ته په داسې یوه رنځ باندې اخته یې چې بې ما ورباندې هیڅوک نه پوهېږي بیوفا لاړی هره ورځ درنه همدا خبره اورم راته وایې ژوند بې تا نشم کولی ځان به ووژنم که ته راڅخه لاړې بیوفا لاړی زه اوس دومره شوم چې ته راپسې ژاړې په ما دې څڼیې سمې نه کړې تر هدیرې یي درنه ګډې وډې وړمه