كلمات له تا نه زه قربان شم
له تا نه زه قربان شم
هیڅ پهٔ دې دنیا کې ی
ې علاج نهٔ شي
سل وارې پهٔ سل رق
مه مرګ ښهٔ دی
یو وارې دې څوک چا
ته محتاج نهٔ شي
نښتر مې سیلابو کې لهٔ
سپین غرهٔ را بهېدهٔ
او کهٔ نه زما پهٔ اوښکو
کې باڼهٔ رابهېدهٔ
د وخت تورو تیار
و کې د یو رو
ڼ سهار پهٔ هیله
مفتون هم لکه شمع
ې بلېدهٔ را بهېدهٔ
وطن ور نه هېر نه
و، دا درد یې ت
ر بل هر درد ژو
ر حس کړ، دا څ
ړیکه یې د نورو
ټولو نه جدا وه. شاع
ري یې مشهوره شو
ه، هغه وخت یې
ډېر لوستونکي پی
دا کړل، ټولو
خپلې خبرې پکې لټول
ې، وخت او حالاتو
سره د خبرو اظهار یې
پکې مونده، غرق و پر
ق لکه جرس ګویان و: