دا ده هجر شپه د جانان دوه ځايه ناستی وي يا د سیند غاړه يا د جګو غرو سرونه د سمندر خوي مې د پلار په شان دی چې لږ غصه شي نو سم شور جوړ کړي زۀ ترېنه وویرېږم ، وروستو شمه خو چې خاموشه شي نو بیا راشم واپس لمنه ورله ونیسمه په دې امید چې یوه ورځ به چرته ورته بې واره شان ورغاړې وځم کېدی شي غېږه کښي مې کلک ونیس