راځه چی دواړه زو هغه وخت ښه هو چ ې ساده وو هر څه نه تنهایي وه ن ه د ځان ځورول هیلې مو دومره پر مخ تللې نه وې نه دومره غم و چې دا ا وس څومره دی هر څه روان وو تر خ پل حده پورې په تیره ورځ به پښیمانه نه وو دومره نا توانه او بې ځانه نه وو دنیا په لاس کې را نیولی شو خو بیا مو هم زړه تنګ ون را کم نشولو د ژوند له دوم ره امکاناتو سره چیرته ارام له مونږه غم نشولو منم چې ژوند د زغم په زور کیږي خو ځینې وخت ستړی شي له ژونده سړ