نن دی بیا یادونه هغه به راشی خو یو څوک به ورته داسي وايي ناوخته راغلې جناز ه د لیونۍ شوې ده د غمازانو به څه زور وي د لالي خپله خوښ ه نده نراځینه جامونه مې د درد په هره څړیکه اړول په منمه نه پو هېدمه چې ګنا خو ته نه وې زندۍ مې څو څو ځله ځان ته جوړه کړه خو بیا مورکۍ را یادیده ګني څه س ا وه خو ته نه وې مینوال ځان سره کړي نار وا وه خو ته نه وې بې وسه وو دونیا ورته بلا وه خو ته نه و