یار زما ګلاب دی زړونه لړزوی ته مې یو ځل بیا په خوب کې ولیدلې، او دا ځل مې لا په مینه، ټینګه غېږ کې ونیولې… ځکه پوهېدم چې، که راویښ شم، ته به لکه د سیورې له ما لاړه شې، او بیا به دې یوازې یا دونه پاتې وي. یو وخت و چې ژ وند دومره خوږ، او له خوشالی و ډک و، لکه یو ښکلی خوب. دا خوږوالی، دا ښکلا، ل ا هم ستا په ز ړه کې ژوندی ده؛ یوازې لږ ژ ور وګوره، بی ا به یې ومومې.