په ابدی سفر روان شول شهيد مازيګرى كوي شغلې لكه حسين شفق مې سور په غشو د شمر ليدلى دى په ابدی سفر روان شول له زړه مې چې كړي جوړه وچو شوندوته كوزه ورځم پسې چا داسې كوزه ګر ليدلى دى؟ په ابدی سفر روان شول دا مستې مستې اوښكې چې جوپې جوپې راځي دې پېغلو مې په سترګو كې ګودر ليدلى دى په ابدی سفر روان شول بتګر د تخيل مې جوړه وي بت د جانان په روح كې زما كان يې د مرمر ليدلى دى په ابدی سفر روان شول ته پوې يې چې دا څنګه شو كاروان غزل، غزل؟ دا نن يې ايله يو نظر خيبر ليدلى دى